Jest jesień, to nowa pora roku, która zaskakuje mnie swoją zmiennością, raz jest ciepło i słonecznie, tak jak latem, a kiedy indziej zupełnie co innego i wieje straszny, nieprzyjemny wiatr. Mama powiedziała, że dzisiaj pogoda jest wiosenna, że ta cała wiosna to taka pora roku, której okazji nie miałem jeszcze poznać. Poszliśmy na błonie, gdzie rozłożyliśmy kocyk, poleżeliśmy, pobawiliśmy się, poczytaliśmy książkę. Mama znów patrzyła na mnie tym wielkim szklanym okiem, mówi, że to aparat, który tworzy pamiątki. Po południu dołączył do nas tata i wszyscy razem mogliśmy się pobawić na kocyku, porobiliśmy więcej pamiątek i wróciliśmy do domu. Był to wspaniały dzień, mam nadzieję, że jesień częściej będzie próbowała przypominać wiosnę!
